دانه هاي برف ،شبيه سازي شدند

دانه هاي برف ،شبيه سازي شدند

 

 

دانشمندان با استفاده از تکنيک هاي نوين شبيه سازي رايانه اي مطالعات جالبي درباره رموز مربوطه به دانه هاي سه بعدي برف انجام داده اند.
يانکو گراونر از رياضيدانان دانشگاه کاليفرنيا در ديويس و از محققان اصلي اين پروژه گفت : هيچ دو دانه برفي دقيقا مشابه هم نيستند، اما مي توانند شباهت هاي زيادي به يکديگر داشته باشند. اما اين که چرا دانه هاي برف تفاوت هاي زيادي با يکديگر ندارند همواره يک معماي چالش برانگيز بوده است. اکنون با دستيابي به فناوري ارائه مدلي براي بررسي و پردازش دانه هاي برف دانشمندان به يافتن پاسخي براي اين سوال ها اميدوار شده اند.
مدل جديد ارائه شده با در نظر گرفتن فاکتورهايي نظير دما، فشار و غلظت بخار آب مورد استفاده در تشکيل دانه هاي برف اين امکان را به آنها داد تا طيف وسيعي از دانه هاي برف طبيعي را شبيه سازي کنند.
در اين شبيه سازي ها چگونگي تشکيل دانه هاي مختلف برف ترسيم شده و دانشمندان دانش خود را درباره چگونگي تشکيل آنها در اشکالي به اين پيچيدگي گسترش داده اند، اما در سوي ديگر و در دنياي زيرساختارها، گروهي از دانشمندان هلندي با کمک يک ميکروسکوپ الکترونيکي ويژه موفق شدند نانو ساختارهاي هندسي و رنگ هاي خيره کننده بال هاي پروانه را تشريح کنند و به اين ترتيب موفق شدند راز زيبايي بال پروانه ها را که داراي خطوط رنگي خيره کننده ، چشم هاي کاذب و اشکال هندسي است با کمک يک ميکروسکوپ الکترونيکي ويژه کشف کنند.
به گفته اين دانشمندان ، بال هاي پروانه ها از تعداد زيادي فلس هاي رنگي پوشيده شده است که هر يک از آنها در حدود 50 در 250 ميکرون هستند. اين ساختارها را در يک تصوير مايکروسکوپي مي توان همانند پيکسل هاي دوربين هاي ديجيتال تصور کرد.
ساختار اين فلس ها که از گونه اي به گونه ديگر تغيير مي کند در عين حال داراي تعداد زيادي ويژگي هاي کلي مشترک است. به طوري که در هر يک از اين فلس ها يکسري شيار موازي و طولاني وجود دارد که فاصله ميان آنها در حدود يک تا دو ميکرون است و رنگ و درخشش آنها بستگي به نوري دارد که روي اين نانو ساختارها تابيده و جذب هريک از اين دانه هاي رنگي مي شود.
همچنين روي هر بال را دوباره دو لايه فلسي مي پوشانند. اين لايه ها کمک مي کنند که نور با شدت بيشتري منعکس شوند و اثربخشي بيشتري داشته باشند، اما هر روز که مي گذرد گويي بايد بيشتر نگران گرم شدن زمين باشيم.
بر اساس آخرين تحقيقات که نتايج آن در اين هفته منتشر شد، سطح آب درياي مديترانه به سرعت در حال افزايش است و اگر روند گرم شدن هوا تغيير نکند، ظرف 50 سال آينده آب اين دريا مي تواند نيم متر ديگر بالا رود و اين امر رويدادهايي فاجعه آميز در پي خواهد داشت. اين در حالي است که بالا آمدن آب ، حتي به ميزان جزيي ، براي نواحي ساحلي پست پيامدهايي بسيار جدي دارد.
محققان ضمن اشاره به اين که دماي آب در آب هاي مديترانه اي اسپانيا از دهه 1970 تاکنون حدود 0.12 تا 0.50 درجه سانتيگراد افزايش يافته ، تاکيد مي کنند شايد اين افزايش به نظر اندک باشد اما بايد توجه داشت که افزايش دماي آب حتي به ميزان جزيي ، به اين معناست که آب مقادير بسيار زيادي حرارت جذب کرده است. آنها ضمن تاکيد بر جهاني بودن پديده گرمايش زمين ، به افزايش شوري آب مديترانه اشاره کرده و يکي از دلايل آن ، کاهش بارندگي در اين دريا مي دانند. همچنين پيش بيني مي کنند که تا سال 2100 ، عمدتا در نتيجه انبساط آب بر اثر حرارت ، سطح درياها حداقل 18 سانتيمتر بالا خواهد آمد.